Lek Mozarin (escitalopram) w depresji i zaburzeniach lękowych: informacje kliniczne

Mozarin to lek przeciwdepresyjny zawierający escitalopram, substancję z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Według Charakterystyki Produktu Leczniczego stosuje się go w dużych epizodach depresji, lęku napadowym, fobii społecznej i zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych. Jest wydawany wyłącznie na receptę (Rp), a dawkę i czas leczenia ustala lekarz.

Zamawiam e-receptę opłata tylko za e-konsultację, o recepcie decyduje lekarz

Zanim zaczniesz albo zmienisz dawkę. Na początku leczenia i po każdej zmianie dawki lęk, niepokój, a u części osób także myśli samobójcze mogą przejściowo się nasilić - dotyczy to zwłaszcza osób poniżej 25. roku życia. W tym czasie warto, by także bliscy uważnie obserwowali samopoczucie chorego. Jeżeli takie myśli przybierają na sile, niezwłocznie porozmawiaj z lekarzem. Kryzys psychiczny: 116 123 (całodobowo). Zagrożenie życia: 112.

Mozarin: jaki to lek i jak działa escitalopram

Mozarin jest produktem firmy Adamed Pharma S.A., a jego substancją czynną jest escitalopram (w dokumentach rejestracyjnych zapisywany także jako escytalopram). Kod ATC N06AB10 umieszcza go wśród leków przeciwdepresyjnych z podgrupy SSRI. Przegląd całej klasy znajdziesz w opracowaniu o lekach z grupy SSRI.

Mechanizm działania opisany w punkcie 5.1 ChPL jest wąski i dobrze zdefiniowany: escitalopram hamuje wychwyt zwrotny serotoniny (5-HT), przez co neuroprzekaźnik dłużej pozostaje dostępny w synapsie. Substancja nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów dopaminowych, adrenergicznych, histaminowych H1, muskarynowych, benzodiazepinowych ani opioidowych. Efekt terapeutyczny nie pojawia się od razu: według punktu 4.2 ChPL działanie przeciwdepresyjne występuje zwykle po 2-4 tygodniach leczenia.

Opis samej substancji, niezależny od nazwy handlowej, zawiera strona escitalopram: profil substancji czynnej.

Na co jest Mozarin - zarejestrowane wskazania

Punkt 4.1 Charakterystyki Produktu Leczniczego Mozarin wymienia cztery wskazania. Lekarz kwalifikuje do leczenia na podstawie rozpoznania postawionego zgodnie z kryteriami klinicznymi, a nie na podstawie pojedynczych objawów.

Zakres wskazań różni się między produktami: ChPL Mozarin nie wymienia uogólnionego zaburzenia lękowego, które pojawia się w charakterystykach części innych preparatów escitalopramu. Zakres wskazań jest przypisany do konkretnego produktu, dlatego przy zmianie preparatu lekarz sprawdza go w dokumentacji danego leku.

Charakterystyka podkreśla też, że fobii społecznej nie należy mylić z nadmierną nieśmiałością. Leczenie farmakologiczne jest wskazane wyłącznie wtedy, gdy zaburzenie znacząco utrudnia funkcjonowanie zawodowe i społeczne. W zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych, opisanych szerzej w artykule o OCD, terapia ma charakter długotrwały, a jej korzyści ocenia się w regularnych odstępach czasu.

  • leczenie dużych epizodów depresji;
  • leczenie zaburzeń lęku napadowego (lęku panicznego) z agorafobią lub bez agorafobii;
  • leczenie zespołu lęku społecznego, czyli fobii społecznej;
  • leczenie zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych.

Mozarin 10 mg, 15 mg i 20 mg: moce i postaci w obrocie

Według rejestru produktów leczniczych Mozarin występuje w trzech mocach: 10 mg, 15 mg i 20 mg. Każda moc jest dostępna w dwóch postaciach: jako tabletki powlekane oraz jako tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, przydatne u osób, którym trudno połknąć tabletkę. W obrocie funkcjonują nazwy Mozarin i Mozarin Swift.

Moc wydrukowana na opakowaniu nie jest zaleceniem. Dawkę, jej ewentualne zmiany i czas terapii ustala lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę rozpoznanie, wiek, czynność wątroby i nerek oraz inne przyjmowane leki. ChPL przewiduje odrębne postępowanie m.in. u osób po 65. roku życia, przy zaburzeniach czynności wątroby i u osób wolno metabolizujących leki z udziałem izoenzymu CYP2C19, dlatego samodzielna modyfikacja leczenia nie jest bezpieczna.

Leku nie stosuje się u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. W badaniach klinicznych w tej grupie wiekowej leki przeciwdepresyjne wiązały się z częstszymi zachowaniami samobójczymi i wrogością niż placebo, a brakuje długoterminowych danych o wpływie na wzrost i rozwój.

Skutki uboczne Mozarinu w świetle charakterystyki

Działania niepożądane pojawiają się najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a ich nasilenie i częstość zwykle zmniejszają się w trakcie dalszej terapii. ChPL przypisuje im następujące częstości:

Z częstością nieznaną opisano m.in. hiponatremię, manię, myśli i zachowania samobójcze, akatyzję, drgawki, wydłużenie odstępu QT z arytmią komorową typu torsade de pointes oraz niedociśnienie ortostatyczne. Badania epidemiologiczne, głównie u osób po 50. roku życia, wskazują też na zwiększone ryzyko złamań kości u leczonych lekami SSRI.

Sygnałem do pilnego kontaktu z lekarzem są kołatanie serca lub omdlenie, objawy zespołu serotoninowego (jednocześnie pobudzenie, drżenie, skurcze mięśni, wysoka temperatura), nietypowe krwawienia oraz pojawienie się myśli samobójczych. Charakterystyka zwraca uwagę, że ryzyko zachowań samobójczych jest większe u dorosłych przed 25. rokiem życia, szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia i po każdej zmianie dawki. W takiej sytuacji trzeba od razu skontaktować się z lekarzem, a przy bezpośrednim zagrożeniu życia dzwonić pod 112.

U części osób z lękiem napadowym na początku leczenia objawy lękowe mogą się przejściowo nasilić. Według ChPL ta paradoksalna reakcja zwykle ustępuje w ciągu 2 tygodni nieprzerwanego leczenia. Zgłaszano także przypadki długotrwałych zaburzeń czynności seksualnych, utrzymujących się mimo przerwania leczenia SSRI. Uciążliwe objawy warto omówić z lekarzem, zamiast samodzielnie odstawiać lek.

  • bardzo często (co najmniej 1 na 10 osób): nudności i bóle głowy;
  • często (od 1 na 100 do 1 na 10 osób): zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia, przyrost masy ciała, lęk, niepokój, nietypowe sny, bezsenność lub senność, zawroty głowy, parestezje, drżenie, zapalenie zatok, ziewanie, biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w ustach, nadmierne pocenie się, bóle stawów i mięśni, zmęczenie, gorączka;
  • często, w sferze seksualnej: zmniejszony popęd płciowy, u kobiet brak orgazmu, u mężczyzn zaburzenia wytrysku i impotencja;
  • niezbyt często: m.in. zgrzytanie zębami, pobudzenie, napady lęku panicznego, splątanie, omdlenia, tachykardia, krwawienie z nosa, pokrzywka, wysypka, łysienie;
  • rzadko: m.in. agresja, depersonalizacja, omamy, zespół serotoninowy, bradykardia, reakcje anafilaktyczne.

Przeciwwskazania i interakcje, które lekarz musi wykluczyć

Przeciwwskazania z punktu 4.3 charakterystyki zebraliśmy poniżej. Między zakończeniem przyjmowania Mozarinu a rozpoczęciem leczenia nieodwracalnym inhibitorem MAO musi minąć co najmniej 7 dni, a w odwrotnej kolejności 14 dni.

Osobnej uwagi wymaga hydroksyzyna, często stosowana doraźnie w lęku. Jej charakterystyka przeciwwskazuje stosowanie u każdego, kto przyjmuje lek wydłużający odstęp QT, a escitalopram do takich leków należy. Szczegóły opisujemy na stronie o hydroksyzynie.

Ostrożności wymaga łączenie Mozarinu z lekami serotoninergicznymi (np. tramadolem, buprenorfiną, tryptanami), z litem i tryptofanem, z zielem dziurawca, z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (ryzyko krwawień) oraz z inhibitorami CYP2C19, takimi jak omeprazol. Dlatego we wniosku prosimy o pełną listę przyjmowanych preparatów, także tych kupowanych bez przepisu lekarza i suplementów. Wyjaśniamy to w tekście o tym, dlaczego lekarz pyta o inne leki.

  • nadwrażliwość na escitalopram lub którąkolwiek substancję pomocniczą;
  • jednoczesne stosowanie nieselektywnych, nieodwracalnych inhibitorów MAO;
  • jednoczesne stosowanie moklobemidu (odwracalnego inhibitora MAO-A) lub linezolidu;
  • rozpoznane wydłużenie odstępu QT albo wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT;
  • leczenie skojarzone z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, m.in. lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, częścią leków przeciwpsychotycznych, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi i niektórymi lekami przeciwbakteryjnymi.

Mozarin a alkohol, prowadzenie samochodu i ciąża

Alkohol. ChPL nie przewiduje interakcji farmakokinetycznych ani farmakodynamicznych escitalopramu z alkoholem, jednak, podobnie jak przy innych lekach działających na psychikę, spożywanie alkoholu w trakcie leczenia nie jest zalecane. Pytanie o okazjonalny kieliszek warto zadać lekarzowi prowadzącemu, który zna cały plan leczenia.

Prowadzenie pojazdów. Escitalopram nie wpływa na sprawność intelektualną i psychomotoryczną, ale jak każdy lek psychoaktywny może zaburzać ocenę sytuacji. Pacjent powinien zostać uprzedzony o możliwym wpływie na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn, zwłaszcza w okresie, w którym występują senność lub zawroty głowy.

Ciąża i karmienie piersią. Mozarinu nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i po dokładnej ocenie ryzyka i korzyści. Przy stosowaniu w późnej ciąży noworodek wymaga obserwacji, a nagłego odstawienia leku w ciąży należy unikać. Escitalopram prawdopodobnie przenika do mleka, dlatego w czasie leczenia nie zaleca się karmienia piersią.

Choroby współistniejące. Przy niekontrolowanej padaczce należy unikać stosowania SSRI, a pacjent z padaczką kontrolowaną wymaga uważnej obserwacji. Hipokaliemię i hipomagnezemię wyrównuje się przed rozpoczęciem leczenia, ponieważ zwiększają ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Mania lub hipomania w wywiadzie, cukrzyca (SSRI mogą zaburzać kontrolę glikemii), jaskra z zamkniętym kątem przesączania i choroba niedokrwienna serca wymagają szczególnej ostrożności. Wszystkie te stany należy zgłosić lekarzowi.

Czy Mozarin uzależnia i czy jest psychotropem?

Escitalopram nie znajduje się w wykazie substancji psychotropowych określonym rozporządzeniem Ministra Zdrowia. Mozarin jest więc zwykłym lekiem na receptę (Rp), bez ograniczeń przewidzianych dla substancji psychotropowych. Potoczne słowo „psychotrop” bywa używane wobec wszystkich leków działających na psychikę i w takim farmakologicznym znaczeniu pojawia się także w charakterystyce, co nie zmienia statusu prawnego leku.

Charakterystyka nie opisuje ryzyka uzależnienia. Opisuje natomiast objawy odstawienia: w badaniach klinicznych wystąpiły u 25% osób kończących leczenie escitalopramem i u 15% przyjmujących placebo. Najczęściej są to zawroty głowy, zaburzenia czucia (w tym wrażenie porażenia prądem), zaburzenia snu, pobudzenie lub lęk, nudności, drżenie, nadmierne pocenie się i drażliwość.

Objawy te zwykle pojawiają się w pierwszych dniach po zakończeniu leczenia i ustępują samoistnie, najczęściej w ciągu 2 tygodni, choć u części osób utrzymują się 2-3 miesiące lub dłużej. Dlatego ChPL zaleca stopniowe kończenie terapii, rozłożone na kilka tygodni lub miesięcy w zależności od reakcji pacjenta. Plan odstawienia ustala lekarz.

Zamienniki Mozarinu, refundacja i cena

Zamiennikiem w sensie farmaceutycznym jest produkt z tą samą substancją czynną, w tej samej mocy i postaci. Escitalopram jest dostępny w Polsce pod wieloma nazwami handlowymi, m.in. jako Elicea, Escitil, Depralin, Aciprex, Lexapro czy Pralex. Preparaty różnią się producentem, substancjami pomocniczymi, dostępnymi mocami i postaciami, a niekiedy także zakresem zarejestrowanych wskazań.

Cena i poziom odpłatności zależą od konkretnego opakowania i od tego, czy dane wskazanie jest objęte refundacją. Aktualne dane zawiera obwieszczenie Ministra Zdrowia w sprawie wykazu leków refundowanych, a w aptece farmaceuta może wskazać dostępne odpowiedniki. Kwot nie podajemy w tekście, ponieważ zmieniają się wraz z kolejnymi obwieszczeniami.

Wymiana opakowania na inny preparat escitalopramu nie zmienia leczenia. Zamiana escitalopramu na inną substancję przeciwdepresyjną to już zmiana terapii, którą planuje psychiatra.

Recepta na Mozarin i kontynuacja leczenia online

Mozarin ma kategorię dostępności Rp. Mozarinu nie kupi się legalnie bez recepty, a preparaty oferowane poza apteką mogą być podrobione i nie zawierać deklarowanej substancji.

Rozpoznanie i pierwszy dobór leku przeciwdepresyjnego należą do psychiatry na wizycie. W ramach naszej usługi przedłużamy wyłącznie leczenie już prowadzone i udokumentowane: wypełniasz formularz z wywiadem, a wniosek ocenia lekarz (nadzór medyczny: lek. Damian Wojno, PWZ 3211301). Pytania dodatkowe lekarz zadaje na czacie. Podstawą prawną jest art. 42 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty: receptę niezbędną do kontynuacji leczenia można wystawić bez badania, jeżeli uzasadnia to stan zdrowia odzwierciedlony w dokumentacji medycznej.

Lekarz może odmówić wystawienia recepty, np. przy braku dokumentacji, pogorszeniu stanu, nowych objawach lub potrzebie zmiany leku, i wówczas kieruje do psychiatry. Jeżeli lekarz odmówi, opłata nie podlega zwrotowi, bo dotyczy oceny wniosku. Przebieg wniosku opisujemy na stronie e-recepty psychiatrycznej.

Termin realizacji e-recepty nie może przekroczyć 365 dni; odrębne, krótsze terminy dotyczą antybiotyków (7 dni) oraz środków odurzających i substancji psychotropowych (30 dni). Mozarin nie należy do tej ostatniej grupy.

Substancja czynna

Inne preparaty z tą substancją

Źródła

Jak zdobyć receptę na Mozarin - krok po kroku

  1. Krok 1

    Wchodzisz do formularza wniosku o e-receptę i wskazujesz lek Mozarin.

  2. Krok 2

    Wypełniasz wniosek: dane pacjenta, numer PESEL oraz krótki wywiad medyczny.

  3. Krok 3

    Wnosisz opłatę za e-konsultację (250,00 zł) - BLIK-iem lub kartą.

  4. Krok 4

    Lekarz z prawem wykonywania zawodu weryfikuje wniosek i podejmuje decyzję.

  5. Krok 5

    Lekarz może dopytać cię na czacie. Jeśli wystawi receptę, kod otrzymasz e-mailem.

Potrzebujesz recepty na Mozarin?

Zamawiam e-receptę · 250,00 zł

Najczęstsze pytania

Na jakie schorzenia jest zarejestrowany Mozarin?

Mozarin jest zarejestrowany w leczeniu dużych epizodów depresji, lęku napadowego z agorafobią lub bez niej, fobii społecznej oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Charakterystyka tego produktu nie wymienia uogólnionego zaburzenia lękowego. O tym, czy lek odpowiada konkretnemu rozpoznaniu, decyduje psychiatra po ocenie objawów, przebiegu choroby i dotychczasowego leczenia.

Czy escitalopram w Mozarinie jest substancją psychotropową i uzależniającą?

W rozumieniu prawa nie: escitalopram nie figuruje w wykazie substancji psychotropowych, a Mozarin jest zwykłym lekiem Rp. Charakterystyka nie opisuje uzależnienia, ale ostrzega przed objawami odstawienia, które w badaniach dotyczyły 25% leczonych wobec 15% w grupie placebo. Dlatego terapii nie przerywa się nagle, tylko według planu ustalonego z lekarzem.

Czym można zastąpić Mozarin, gdy brakuje go w aptece?

Odpowiednikiem jest preparat z escitalopramem w tej samej mocy i postaci, np. Elicea, Escitil, Depralin lub Aciprex. Farmaceuta może zaproponować dostępny zamiennik. Przejście na inną substancję przeciwdepresyjną to już zmiana terapii, o której decyduje lekarz prowadzący, a nie zamiana opakowania.

Czy w trakcie leczenia Mozarinem wolno pić alkohol?

Charakterystyka nie przewiduje bezpośredniej interakcji escitalopramu z alkoholem, ale spożywanie alkoholu w czasie leczenia nie jest zalecane, tak jak przy innych lekach działających na psychikę. Każdą wątpliwość, także dotyczącą okazjonalnego picia, warto omówić z lekarzem prowadzącym, który zna pełną listę leków i przebieg choroby.

Po ilu tygodniach widać efekt leczenia Mozarinem?

W depresji poprawa pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, w fobii społecznej również po 2-4 tygodniach, a w lęku napadowym maksymalną skuteczność osiąga się po około 3 miesiącach. Działania niepożądane występują najczęściej wcześniej, w pierwszym lub drugim tygodniu. Po ustąpieniu objawów depresji leczenie kontynuuje się co najmniej 6 miesięcy.

Dlaczego opinie o Mozarinie na forach są tak rozbieżne?

Reakcja na escitalopram jest indywidualna, a wpisy dotyczą różnych rozpoznań, dawek i etapów leczenia. Część relacji dotyczy pierwszych dwóch tygodni, kiedy według ChPL działania niepożądane występują najczęściej, a efekt terapeutyczny zwykle jeszcze się nie pojawił. Cudza opinia nie zastąpi oceny lekarza, który zna twoją historię choroby i inne przyjmowane leki.

Materiał ma charakter informacyjny i procesowy - opisuje sposób uzyskania e-recepty. Nie zastępuje konsultacji lekarskiej, informacje o dawkowaniu mają charakter ogólny, a o dawce i sposobie stosowania decyduje lekarz. O wystawieniu recepty zawsze decyduje lekarz na podstawie wywiadu. Leków o silnym potencjale uzależniającym oraz części leków psychiatrycznych nie obejmuje standardowa e-recepta.